22 marca, V niedziela Wielkiego Postu
„Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!
Będziemy świadkami niesamowitego wydarzenia. Człowiek umarły wyjdzie ze swojego grobu! I stanie się cud – wielu dzięki temu uwierzy w Jezusa. Wyprowadzamy z grobu zabandażowanego Łazarza.
Zanim przeczytamy Ewangelię
W dzień Zaduszny, czyli Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych wspominamy naszych bliskich, którzy już nie żyją. Umarli i odeszli do Boga w niebie, a ich ciała spoczywają w grobach na cmentarzach.
Czy Pan Jezus poza apostołami miał przyjaciół? Czy znamy ich imiona? Łazarz z siostrami Martą i Marią mieszkał w Betanii, bardzo niedaleko Jerozolimy, zaraz za Górą Oliwną. Gdy Jezus przychodził do Jerozolimy, to właśnie u nich zatrzymywał się na noc. Pewnego dnia Łazarz ciężko zachorował i umarł. Został pochowany przez bliskich w grobowcu niedaleko domu. Przeczytamy o tym, co wydarzyło się dalej.
Czytamy Ewangelię
-Słowa Ewangelii według świętego Jana:
Kiedy zaś Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta rzekła do Jezusa: „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga”. Rzekł do niej Jezus: „Brat twój zmartwychwstanie”. Rzekła Marta do Niego: „Wiem, że zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym”. Rzekł do niej Jezus: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?” Odpowiedziała Mu: „Tak, Panie! Ja wciąż wierzę, żeś Ty jest Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat”. Jezus wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: „Gdzieście go położyli?”. Odpowiedzieli Mu: „Panie, chodź i zobacz”. Jezus zapłakał. A Żydzi rzekli: „Oto jak go miłował”.
Niektórzy z nich powiedzieli: „Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?”. A Jezus ponownie okazując wzruszenie głębokie przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień.
Jezus rzekł: „Usuńcie kamień”. Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: „Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie”. Jezus rzekł do niej: „Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?”. Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: „Ojcze, dziękuję Ci, żeś Mnie wysłuchał. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie lud to powiedziałem, aby uwierzyli, żeś Ty Mnie posłał”. To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: „Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!”. I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce powiązane opaskami, a twarz jego była zawinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: „Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić”.
Wielu więc spośród Żydów przybyłych do Marii ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego. (J 11,32–45)
Rozmowa o Ewangelii
Jak wyglądają nasze cmentarze? Jak wyglądał grób Łazarza? Co kazał zrobić Jezus gdy przyszedł do Betanii? Ile dni Łazarz był już w grobie? Co się stało, gdy Jezus zawołał Łazarza? Czy Łazarz wyszedł? Jak wyglądał? Czy wiecie dlaczego był obwiązany opaskami i chustą? Taki był zwyczaj grzebania ludzi zmarłych u Żydów. Czy wszyscy się ucieszyli? Tak! Ale i zdumieli i uwierzyli, że Jezus jest Synem Bożym!
Czasami jest tak, że szczęśliwe zakończenie poprzedzają różne trudne wydarzenia. Właśnie dlatego, żebyśmy coś mogli lepiej zrozumieć.
Zajęcia plastyczne
„Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!”
Na czarnym papierze przyklejamy postać Łazarza, który właśnie wychodzi z grobu.
Głowę Łazarza robimy z kulki – może być papierowa lub drewniana. Resztę ciała formujemy z szarego zgniecionego papieru. Owijamy go bandażem a na głowie motamy chustę z serwetki. Przyklejamy taśmą dwustronną do czarnego papieru, wokół niego rysujemy szarymi kredkami grobowiec, z którego Łazarz właśnie wychodzi.
materiały:
czarny papier, drewniane kulki (niekoniecznie, mogą być ze zgniecionego papieru lub styropianu), szary papier, wąski bandaż, serwetki, taśma dwustronna, szare kredki
Kredkami do Nieba 