Tata w Niebie się nami opiekuje – nie mamy się czego bać! On troszczy się nawet o małe wróbelki, więc tym bardziej o nas! Nawet wie ile mamy włosów na głowie!!! Czy ktoś z nas może to wiedzieć? Robimy swój portret z masą włosów z włóczki.
Jezus mówi dziś o robotnikach potrzebnych przy żniwach i pasterzach owiec. Ale to wcale nie wykład dla rolników. Myślimy o sobie, jak o owcach, które czasem gdzieś się zapodziewają. Robimy z waty owieczki i rysujemy pastwisko z pasterzem, który szuka zaginionych zwierząt.
Skończył się okres Zmartwychwstania Pana Jezusa, a zaczyna się czas zwykły w ciągu roku.To, że czas jest zwyczajny, wcale nie znaczy, że w Ewangelii będą się działy zwyczajne rzeczy – z Jezusem zawsze jest coś nadzwyczajnego! Będą to różne historie, które wydarzyły się, gdy Jezus chodził po świecie i nauczał. Dziś jedna z takich historii – rysujemy Mateusza, który odchodzi od swojego miejsca pracy.
Pan Jezus mówi, że wiara w Niego jest ratunkiem dla świata. Wycinamy koła ratunkowe, przymocowujemy do nich sznury.
Wracamy do niedzieli wielkanocnej. Pan Jezus tchnie, czyli chuchnie dziś na uczniów. Warto czasem głębiej odetchnąć tchnieniem Boga i pamiętać, że ono w nas jest. To Duch Święty! Wyklejamy dwunastu apostołów i unoszące się nad nimi płomyki – symbol obecności Ducha.
Pan Jezus wstąpi do Nieba i przestanie już ukazywać się swoim uczniom. Mówi jednak, że choć odejdzie, to naprawdę zostanie z nimi. Przez wszystkie dni, aż do skończenia świata. Czyli nie tylko z nimi. Z nami też. Każdego dnia!
Kredkami do Nieba 